سالروز ولادت مبارک مولای متقیان، امیر مومنان حضرت امام علی (ع) بر همه مسلمانان مبارک باد

 علي اي هماي رحمـت تو چه آيتـي، خدا را         كـه به ما سوا فكنـدي هـمـه سـايه هـمـارا

دل اگرخدا شناسـي هـمـه در رخ علـي بـيـن        به علي شـناختم من به خـدا قسـم خــدارا

به خـــدا كـه در دو عــالــم اثـر ازفنا نمـانـد            چوعلـي گرفتـه باشـد سـرچشمـه ي بقارا

مگراي سحاب رحمـت تو ببـاري ارنـه دوزخ            به شـرارقهـر سـوزد هـمـه جـان ماسـوا را

برو اي گـداي مسكـين درخـانـه ي علـي زن            كـه نگيـن پادشـاهـي دهـد ازكـرم گـدارا

به جز علي كه گـويـد به پـسـركه قـاتـل مـن            چواسيـر توسـت اكنون به اسيـركن مدارا

به جـزعلـي كـه آرد پـســري ابوالـعـجـا ئـب             كـه علم كنـدبـه عـالم شـهــداي كربلا را

چـوبه دوسـت عهـد بنـدد زمـيـان پـاكـبـازان            چـوعلـي كه مي تواند كه به سـربرد وفارا

نه خـدا توانمش خواند نه بشـرتوانمش گفت         مـتـحيـرم چــه نـامم شـه ملـك لافـتـي را

به دو چشم خونفشانم هله اي نسيـم رحمـت           كـه زكـوي او غباري به من آر ، توتيـا را

به اميـد آنكه شـايد برسـد به خـاك پـايـت           چـه پيـامها سـپـردم همـه سـوز دل صبا را

چو تويي قضاي گردان ، به دعاي مستمندان           كـه زجـان مـا بگـردان ره آفـت قـضـا را

چـه زنم چـو ناي هـردم زنـواي شـوق او دم           كه لسـان غيـب خوشتـر بنـوازد اين نوا را

«همه شب در اين اميدم كه نسيـم صبحگاهي        بــه پـيــام آشـنــايـي بـنــوازد آشـنــا را »

ز نـواي مـرغ ياحـق بشـنـو كـه در دل شـب     غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

  «« شعر از محمدحسين   شهريار »»