گل ياس نبي (ص)

يا علي زهــرا گـل يـاس مـن اسـت                   چشـمــه خـورشيــد احساس من است

 ياس من بـوي حقــايـق مي­دهـــد                    مـعـنـــي ســرخ شـقــايـق مي دهـد

ياس من چون بوي حـوا مي­دهـــد                    مـعــنــي ام ابـيــهـــا مــي دهـــد

 ياس من تفسيــر رنج هاجـــر اسـت                    شــأن آيــات عـطـيـنـــا كوثـر است

 ياس من چون با ملائك همدم اسـت                    بـوي او چون بوي خوب مريـم اسـت

 ياس من آلالـه هــا را مــادر اسـت                     پـاسـخــي بــر طـاعـنــان ابتـر است

 يازده آلالــــه  زِ او آيـــــد پديـد                         لالــه هاي ســرخ زيـن يـاس سپيــد

 ياسـم از خون خـــــــدا دارد اثـر                       يـاســم از كـربــو بــلا دارد خـبـــر

 يـــاس بــايــد كـربـلا را طـي كند                       هـمــرهــي بـا رأس گـل بر ني­كنـد

 لاله ها مـي رويـد از ايـن يـاس مـن                    سرخ و خونين يك حسين و يك حسن

 نوگلي از ياس من هـم زينــب است                    آن گل خوشبو كه محبوب شـب است

 در شــب كـربـوبــلا غـوغـــا كنـد                        بـوي عطـرش ظلـم را رســوا كـنــد

 اي علي كه هست من چون هست تو             يــاس خـود را مي سپـارم دسـت تــو

 شعر  « حسنعلي  باي» از رامیان